کارآفرینی در ایران

کارآفرینی در کشور های پیشرفته دنیا از اواخر دهه ۱۹۷۰، به عنوان موضوع جدی کسب و کار اعلام شد. بسیاری از کشورهای در حال توسعه نیز، از اواخر دهه ۱۹۸۰ این موضوع را در دستور کار خود قرار دادند. در کشور ما این موضوع تا شروع اجرای برنامه سوم توسعه نیز، مورد توجه قرار نگرفت.  مشکل بیکاری و پیش بینی افزایش آن در دهه ۱۳۸۰، موجب شد تا در برنامه سوم توسعه، توسعه کارآفرینی نیز مورد توجه قرار گیرد. در برنامه اخیر، توسعه کارآفرینی در ایران در سطح وزارتخانه ی علوم، تحقیقات و فناوری، بهداشت، جهاد کشاورزی و صنایع و معادن مطرح شده است. کانون کارآفرینی ایران در سال ۱۳۸۶ به عنوان سازمانی مردمی تاسیس شد. و تمرکز خود را بر روی ایجاد هدف، انگیزش، آموزش، اتصال کارآفرینان و بهبود محیط کاری کارآفرینان در ایران قرار داد.

کارآفرینی در ایران

کارآفرینی در ایران

ارزیابی شاخص کارآفرینی در ایران، نشان می دهد که شاخص درک فرصت های کارآفرینی در سال گذشته بهبود یافته است اما هنوز میزان ترس از شکست در کارآفرینی بالاست. مطابق برنامه ۲۰۱۲ شاخص کارآفرینی، ایران با شاخص نوپا کارآفرینی با ۱۱% در میان ۶۷ کشور مطابق این برنامه، در رتبه ی سی ام قرار دارد. این شاخص در ۵ سال آتی، روند صعودی داشته و مقدار آن بیش از کشورهای خاورمیانه می باشد.  همچنین شاخص قصد کارآفرینی در ایران ۲۲٫۸% است که دارای رتبه سی و پنجم در این شاخص می باشد. این به این معناست که کارآفرینی اجباری کاهش یافته است. بر اساس این شاخص درک فرصت کارآفرینی در سال ۹۰، با ۳۲% و در سال ۹۱، با ۳۹٫۲% در حال افزایش است. اما در شاخص ترس از شکست، رتبه ایران در ۶۷ کشور، ۳۹ می باشد که نشان دهنده ی تمایل کم خطر پذیری ایرانیان برای راه اندازی کسب و کار می باشد.
سرمنشا اصلی عدم توسعه کارآفرینی در ایران، به گزارش تجات آنلاین، عبارتند از:
۱٫ مقررات اداری دست و پابند
۲٫ توقیف به دلیل حفظ استانداردها
۳٫ نوع نگرش جامعه و خانواده به کار
۴٫ عدم ارج نهی به تولید و کارآفرینی
۵٫ فقدان روحیه ی کار گروهی
۶٫ کمبود خدمات مشاوره ای
۷٫ کمبود تکنولوژی مورد نیاز
۸٫ عدم حمایت اطلاعاتی از سمت سازمان های درگیر
۹٫ عدم حمایت آموزشی
۱۰٫ نبود اعتبار و اعطای وام به کارآفرینان
و …
ایران می تواند با توجه به آموزش و موارد مورد نیاز کارآفرینان، علاوه بر ایجاد و ازدیاد فرصت های شغلی، به تولیدات و محصولات داخلی بپردازد که باعث رشد کشور می شود. با ارج نهی به کارآفرینان، ایران می تواند، در بسیاری از بخش های محروم کشور، خدمات و محصولاتی را ارائه کند که مورد نیازشان است اما در دسترسشان نیست. این موضوع علاوه بر برآورده کردن خواست مردم و ایجاد آسایش، در بخش های محروم ایجاد اشتغال نیز می نماید. کافیست مقامات دولتی، بروکراسی اداری را کاهش دهند، با اطمینان به مردم و اعطای وام و تسهیلات برای کارآفرینی به آنان کمک کنند. که در اینصورت، کارآفرینی دارای منافع اجتماعی و منافع فردی می باشد.

درباره نویسنده

پروژه های بزرگ و کوچک زیادی را در داخل و خارج از کشور انجام داده ام. تمامی مطالبی که در اینجا می نویسم نیاز های روزانه من بوده است و کاربرد عملیاتی دارد. مطمئنا روزی به درد شما هم می خورد، پس با دقت بخوانید!

نوشته های مرتبط